เซ็งแทกซี่ไร้เงินทอน.....

 

คือถ้ามีแบงค์ 500 หรือแบงค์ 1000 ก็พอให้อภัย

 

แต่นี่ฉันมีแบงค์ 100 ยี๊งงงงจะไม่มีทอนอีก (==')

 

แสดดดด~

 

 

 

 

 

 

 

 

รอบนี้เป็นบาย'เนียร์ของเอก จัดโดยน้องๆ ปี3 ไฟแรงสูง

ซึ้งมาก ประทับใจ ความเรียบง่าย (แต่ไฮโซกว่าที่พวกเราทำเย๊อออ) แต่ทุ่มเทของน้องๆ สร้างความประทับใจให้พวกพี่จ๊าดง่าวอย่างพวกเราตลอดมา

เมื่อวานเป็นวันที่ร้องไห้เยอะชิบหาย --- ยังไม่เคยญาติเสีย แต่หมาตายยังไม่ร้องขนาดนี้เลย (ตอนหมาตาย ฉันมัวแต่ชอคอยู่)

เมื่อวานมี theme ให้แต่งตัวกันมา ไอหมิงนี่ดึงเรตติ้งสุดในงาน --- มันเป็นชุนหลี ใน street fighter โคตรกล้า....กูถึงขั้นอายแทน 5555+

ไอโป้ก็ใช่ย่อย เป็นพี่แบงค์วงแคลช ที่เหี่ยวแห้ง ไร้ความน่าเชื่อถือสุดๆ ส่วนจุ๊เอ๋ แม่งเป็นสาวฮิปฮอป..ให้ตายเถอะจ๊อด...น้องกูแต่ละคน

ใครอีกอ่ะ? ไอยอดนี่ดูสับสน ไม่แน่ใจว่าเป็นคาราบาว หรือเป็นพี่อู๊ดในเรื่องเป็นต่อ เหอะๆ เหอะๆ

นุชจิตสุดเซลฟ์ she เป็นนางฟ้า~ ขอให้เซลฟ์ได้อีก ขออีกนะเพื่อน ขออีก (แต่มึงสวยน๊า เบบี๋ หุๆๆๆ)

อ้อ! แล้วก็ทีม หมอ+พยาบาล+คนบ้า ที่ฟอร์มทีมกันมาเต็มยศ นับถือมากๆ ทุ่มเทๆ

แล้วก็แน่นอน ไองานแบบนี้มันต้องมีเด็กผู้ชายแต่งตัวทุเรศๆ ขายตัวเอง --- ซึ่งแน่นอน ไอเด็กพวกนี้มันจะต้องมีพวกหน้าตาดีรวมอยู่ด้วย

แบบว่า ไม่รู้จะขายอะไร กูหล่อ เลยขายฮาดีกว่า ยังไงกูก็หล่อ.... จริง มันก็ยังหล่อกันอยู่ แสดดดด

สุดท้ายก็มี preppy G ตั้ง 2 ทีม ทั้งรุ่นเล็ก รุ่นใหญ่ --- แต่ทว่ากูมะใช่ 1 ในนั้นนา....กูมาเรียนแบบนี้อยู่แล้ว กูแต่งตัวเป็นดารา AV ว่าจะไม่ใส่ขาสั้นมาแล้วไง กะใส่เสื้อเชิ้ตตัวนั้นตัวเดียวทั้งงาน แต่เกรงใจคนข้างๆ กรั่กๆๆๆๆๆ

 

(กูต้องโดนเทศน์แน่ๆ เลย *เตรียมตัวสลดล่วงหน้า)

 

สนุกดีนะ อยากบาย'เนียร์บ่อยๆ หะๆๆๆ

ขอบคุณน้องๆ ปี 3 ที่ทุ่มเทมาทุกๆงาน และน้องๆ ปี 2 ที่อุตส่าห์มาอินกันด้วย

ปีหน้าชวนโด้ยยยยย อยากเจือกกกกกก (>w<)

 

 

 

เหนื่อย เกิน ไป รึ เปล่า วะ กู . . . . .

 

 

ผิดที่จริงใจ

ผิดที่อยากให้เข้าใจ

ผิดที่ตั้งใจ

ผิดที่อยากให้เป็นคนสุดท้ายตลอดไป

 

 

เปลี่ยน กัน ดู มั้ย . . . . . .

 

 

 

 

 

 

 

 

I never say anything doesnt mean I dont have opinion.

I've done it all for the sake of yours present.

and I'm exhausted trying to get you see this same scenary.

I felt dejected because you keep pushing me away from "your world",

and all that 'we are too different' crap.

I'm exhausted to make this right,

I'm exhausted to keep it last......

 

It needs your work too.

You just need to appreciate me for who I am,

not what I've done for you.

 

 

 

 

Babel

 

ไม่เคยรู้มาก่อนว่า egv ฉายโฆษณานานขนาดนี้ เดินไปฉี่แล้วกลับมาได้อีก 3 รอบ

และโรงหนังแม่งหนาวมาก นี่ไม่ได้ดู the day after tomorrow อยู่นะเฟร้ย แสดดด~

 

ก่อนที่จะไปดู แทบไม่มีความรู้เกี่ยวกับหนังเรื่องนี้มาก่อน

รู้แค่ว่า มันน่าดู เป็นหนังได้รางวัล และสไตล์เดียวกับ crash..

อ้อ! รู้ว่า เด็กผู้หญิงยุ่นคนนั้น เล่นเก่งมาก จนผู้กำกับอดใจไม่ได้ต้องเลือกมาร่วมงาน

 

ข้ามมาตอนจบเลย (เด๋วจะมาหาว่าฉันสปอยล์)

หนังดีนะ.... ได้มาอ่านมติชนวิจารณ์หนังเรื่องนี้ ยิ่งรู้เลยว่าเป็นหนังที่ดี

เนื้อหาแน่นเอี้ยด แนวคิดที่นำมาสร้างหนังก็ดี

แต่ข้าพเจ้าชอบ crash มากกว่า

เราว่า babel มันเข้าถึงยากเกินไป ถ้าเอาไปเทียบกับ crash

crash นี่คนดูสามารถ relate ได้ง่าย โดยไม่จำเป็นต้องเข้าใจถึงความหมาย หรือเนื้อหาที่มีเบื้องลึกอะไรมากกว่านั้น เหมือนกับ babel

 

คือถ้าเรา (เรา=คนดู) ไม่เข้าใจความหมายของคำว่า babel เราก็จะไม่รู้เลยว่า มันเกี่ยวเหี้ยนอะไรกะเนื้อหาในหนัง

(แนะนำให้ไปอ่านคัมภีร์ไบเบิ้ลเป็นหนังสืออ้างอิง)

คือถ้ามีความรู้พื้นฐานมาก่อน เกี่ยวกับคำว่า babel จะทำให้เรายิ่งอิน และซาบซึ้งว่า producer แม่งเจ๋งที่สุดในกาแลกซี่ 

นักแสดงทุกคนก็เลือกเฟ้นมาอย่างดีอยู่แล้ว

วิธีการตัดต่อที่ยุ่งเหยิง กลับไม่ทำให้หนังเข้าใจยาก และซับซ้อนมากเท่าที่คิด

แต่เรา (เรา=กู=แป๋ม) ก็ยังแอบคิดว่า...ถ้ากูไม่ได้รู้สิ่งที่เค้าตั้งใจจะสื่อมาก่อน กูจะเข้าใจหนังเรื่องนี้ได้ถึงแก่นแท้เท่าที่คนสร้างเค้าต้องการนำเสนอป่าวว๊า~

 

แต่อย่างไรก็ตาม หนังรางวัลเช่นนี้ (รางวัลอะไรซักอย่างนี่แหละ) ก็ควรจะไปดูกันแหละ

ถือเป็นหนังอีกเรื่อง ที่พยายามสะท้อนให้เห็นมุมมองที่ว่า มนุษย์ทุกคนมีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันในแบบ infinity

เหมือนที่คุณ John Donne เคยว่าไว้ว่า 'No man is an island.'

 

No man is an island, entire of itself.

Every man is a piece of the continent, a part of the main.

If a clod be washed away by the sea,

Europe is the less, as well as if a promontory were,

as well as if a manor of thy friends or of thine own were

any man's death diminishes me, because I am involved in mankind

and therefore never send to know for whom the bell tolls.

It tolls for thee.

 

-- John Donne

 

 

 

 

แหม่ะ ไม่เสียดายค่าเทอมจริงๆ นะแป๋ม

หุๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

นอกเหนือจากการนั่งสมาธิ เพื่อสร้างเสริมจิตใจให้สงบเยือกเย็น

แนะนำให้มีแฟน (หรืออะไรที่คล้ายๆ แฟน)

จะช่วยฝึกจิตได้ดี ในแบบคอร์สเร่งรัด

ได้ประโยชน์แถมมาด้วย คือ ได้เรียนรู้ตัวเอง ได้เรียนรู้คนอื่น ได้หายใจช้าลง

และได้รู้ว่าบางที การยอมสละอะไรบ้าง มันก็ไม่ใช่เรื่องไม่ดีเสมอไป

 

หายเร็วๆ นะ จะได้มาวิ่งเล่นกัน ('w')/ *ลูบหัววื้บๆ

 

 

 

 

 

รายงาน...  สุดท้ายก็ไม่ได้ส่ง.

เป็นคนดีเหลือเกินกู

 

 

 

วันนี้มีงานบาย'เนียร์ที่คณะ 

รู้สึกคล้ายๆ ว่าจะบายเอกจิต และเหล่าเพื่อนกลุ่มเด็กกิจกรรม...ที่เห็นๆ กันอยู่

ถ้ากูเป็นเพื่อนคนอื่นๆ ที่นอกเหนือจากนี้ กูคงเซ็งจิตน่าดู........สงสารเค้า

ก็สนุกดี สนุกแบบชิวๆ เพราะก็ไม่ได้คาดหวังอะไร

น้องๆ ก็ฮาแบบไม่มีเหตุผลตามเคย ก็ไม่รู้เหมือนกันพวกมันจะเล่นไปเพื่อ?

ร้องไห้ไปประมาณ 2 รอบ แมทช์ไอปุ๊กที่เหมือนญาติเสีย แมทช์นุชจิตนี่...ก็แอบปริ่ม

(เกือบได้ร้องอีกรอบตอนกลับบ้าน ==' *หงึ เสียใจ)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

16. คติประจำใจในการดำเนินชีวิต ? Life is not a liar, People are.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

กูทำข้อสอบไม่ด้ายยยยยยยยย

 

แค่นี้นะ จะไปผูกคอตาย *งึมมม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอโทษ....

 

ไม่รู้ว่าขี้หนาว

ไม่รู้ว่าไม่ชอบดูหนังเครียด

ไม่รู้ว่า ตัวเองดื้อขนาดนี้.........

 

 

 

ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อน :)

 

 

ปล.ไว้งานเลิกสุมหัว จะมาวิจารณ์ babel ให้ฟัง

 

 

 

 

 

ทำไมกูถึงเพลียๆ ขนาดนี้...

 

 

แม่งต้องเป็น side effect ของการอ่านหนังสือสอบแน่ๆ

เครียด*

 

 

 

ไม่เคยนั่งห้องสมุดนานขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

ไม่เคยคิดว่าห้องสมุดจะเป็นที่น่านั่งด้วยซ้ำ

ไม่รู้ห้องสมุดที่นี่เป็นอะไร เมื่อก่อนนา....พอตั้งใจจะไปอ่านหนังสือทีไร สุดท้ายก็ได้แค่วิ่งเข้าไปยืมหนังสือ แล้วแว้บออกมา ทะไมวะ?

มันดูทะมึนๆ ไม่น่านั่งพิกล

ไม่เคยโดนล้อ/แกล้งเยอะขนาดนี้ โดยไม่สวนกลับไป --- อย่าเผลอนะ...ต้องมีคนเสียชีวิตกันบ้าง หึๆ

 

เหนื่อยหว่ะ......ขอให้ข้าพเจ้าทำสอบได้ ขอ c+ ก็ยังดี งืออออ~

*สาธุๆๆ

 

 

 

อาทิตย์นี้ จะเป็นอาทิตย์ที่เวลาผ่านไปเร็ว ชะแว้บบบ!!! ปิ๊ง!

(เด๋วต้องมีคนมาบ่น ว่าไม่เข้าใจภาษากูแน่ๆ)

 

มันกรุ่นๆ เป็นอาทิตย์สุดท้ายของการเรียน

ใจหายแว้บๆ เสือกจะมาอยากอยู่มหาลัยต่อ ตอนนี้

ดันจะมาเจอสิ่งที่ทำให้อยากอยู่มหาลัยต่อ ตอนนี้ --- ส่วนตัวสุดๆ เลยแป๋ม

และคงเหมือนอีกหลายๆ คน ที่เพิ่งเห็นคุณค่า และเพิ่งจะอินกับมหาลัยก็อีตอนนี้

ไม่อยากทำงาน ยังอยากทำตัวขี้เกียจอยู่ ยังอยากทำตัวโคตรไม่รับผิดชอบอยู่

แล้วนี่กูจะออกไปอยู่ในโลกภายนอกได้อย่างไร *ก๊าซซซซ

 

อีกอย่าง อาทิตย์นี้เป็นอาทิตย์สุดท้าย ชะตาจะขาดกันก็ตอนนี้

ทั้งสอบไฟน่อน ทั้งส่งงานที่นับว่าเป็นไฟน่อน ทั้ง term paper ทั้งเหี้ยนหืนนมากมาย

ความซวยบังเกิดอีกแล้ว สโรชินี l(TwT')l *เครียดๆๆ

 

อยากให้อาทิตย์นี้เวลาผ่านไปช้าๆ......

อยากอ่านหนังสือออออ

อยากทำรายงานดีๆ *งือออออ

(แล้วทำไมตั้งนานกูไม่ทำหล่ะ แป๋ม)

นั่นสิ ~ งือออออออออ

 

 

 

*อยากให้ไป 'บายเนียร์' ด้วยกัน..... แต่ตามใจๆๆๆๆๆ ไม่ชอบข่มขืนกระทำชำเรา :p

 

 

 

 

เอ๊ะ...มันเดทรึเปล่าวะ?? เจ้าตัวเค้าจะมากระทืบหน้ากูไหม?

(==')>

 

 

 

 

 

 

 

 

ลืมไปแล้วว่า "เดทครั้งแรก" เป็นยังไง

ครั้งสุดท้ายนี่มันตอนไหนว๊า......

ครั้งสุดท้าย ที่คู่ต่อสู้ไม่ได้คิดแต่จะทลายกำแพงเมืองจีน

ครั้งสุดท้าย ที่ทั้งคู่ก็รู้สึก บริสุทธิ์ใจ

 

ขอบคุณที่ทำให้รู้สึกว่าได้อินกะตรุษจีนกะเค้าขึ้นมาบ้าง

ไม่เคยไปเดินเยาวราชตอนตรุษจีนมาก่อนในชีวิต

รู้สึกเหมือนเป็นล้านปีเลย ที่จะมีคนมาตามใจ โดยไม่ทำเสียงเหมือนถูกบังคับ

 

ขอบคุณที่ทำให้เรารู้สึกว่าอยากเป็นคนดี

*ตบไหล่แปะๆ

(*w*)

 

 

 

วันนี้เรียนวิชาปรับพฤติกรรมองค์กร เป็นคลาสสุดท้าย.....ทั้งอาจารย์ ทั้งนักเรียน น้ำตาแทบร่วง

อ.อรอนงค์ นี่ควรได้โล่อาจารย์ดีเด่นสุดๆ ปลื้มที่สุดในจักรวาล *พริ้มมมม~

  ตัดสินใจแล้วว่าจะลาออกจากงาน (ที่ไปทำบ้าง ไม่ทำบ้าง)

แล้วนี่เพื่อนฉันอีกหลายคน ก็แสดงท่าทีจะออกจากงานเหมือนกัน

....

นี่มันฤดูย้ายถิ่นหรืออย่างไร?

 

ไปอ่านบลอกของรุ่นพี่ที่เคยทำงานด้วย ก็บ่นว่าน้องที่บริษัทออกจากงานเหมือนกัน

เห็นบอกว่า "เด็กสมัยนี้ไม่ค่อยมีความอดทน"

อ่านแล้วก็อดเห็นด้วยไม่ได้ แม้ว่าเราเองก็ถือเป็น "เด็กสมัยนี้" เหมือนกัน

 

เด็กรุ่นเราๆ นี่ความอดทนต่ำมากๆ แทบจะเรียได้ว่าเป็นเจเนเรชั่นโคตรสปอยล์

เกิดมาโดยไม่ต้องลำบากอะไรมาก

แล้วยิ่งเด็กในเมืองด้วยแล้ว ยิ่งไม่ได้ลำบากอะไรมากมายเท่าคนรุ่นก่อนๆ เลย

ไออาการต้องฝันฝ่าหางานหน่ะ มันไม่ค่อยมีหรอก

เพราะมันจะเป็นอาการ มีงานมากมาย แต่ฉันจะเลือกที่ฉันพอใจจะทำ และสบายใจที่สุด

และไอความคิดที่ว่า "มันไม่ใช่" ก็เป็นอุปสรรคอีกอย่างที่ทำให้ ความอดทนลดลง

อะไรที่ตัดกำลังใจ มันเลย "ไม่ใช่" ไปซะหมด....

เฮ้อ.... กูก็เป็น

 

แย่หว่ะ

อย่างข้าพเจ้าเนี่ย เรียกได้ว่า ความอดทนต่ำ ระดับทวีปเลยทีเดียว

--- ทำเป็นเล่นไป

 

 

 

 

 

 

และแล้วความตั้งใจที่จะลดน้ำหนัก ก็เป็นอันต้องล่มไป เพราะดูเหมือนจะมีนัดกินข้าวทุกเย็น ทุกวัน

กูจะอดมื้อเช้าแทนดีมั้ย ตอนเช้าไม่ค่อยมีใครคบกูเท่าไหร่ (TwT)

หลังจากมื้อเย็นวันนี้ ก็ลงไป tops supermarket เผื่อซื้อของเข้าบ้าน

แม่จ้าว......คนเป็นแสน นี่อุตส่าห์ไม่เมนชั่นรถที่ติดเป็นทางยาวมาตั้งแต่เยาวราชถึงปิ่นเกล้า

ขนาด top supermarket คนยังชุลมุนขนาดนี้

แต่เรื่องที่จะเล่า ไม่เกี่ยวกะคนเหล่านี้ มันเกี่ยวกะ 'ผ้าอนามัย'

 

 

หยิบกล่องมาพลิกๆ ดู หันหลังมาดู สรรพคุณ.....คือ มันพิสดารมาก จนไม่เข้าใจว่าคนคิดเนี่ย มันคิดได้ยังไง

นึกภาพผาอนามัยธรรมดา ที่มีวัสดุอีกชิ้นที่เหมือนผ้าอนามัย แค่เป็นรูปเนินสามเหลี่ยม เข้ามุมน้องจิ๊ พอดีเป๊ะ....

 

เงยหน้าจากการอ่านสรรพคุณ ด้วยสีหน้างงๆ แกมขยะแขยงพิลึก

หันมาเจอกล่องพลาสติกใส ดิสเพลย์ไอผ้าอนามัยแบบ"แนบ" ที่ว่าเนี่ย.....

ยิ่งเห็นของจริง กูยิ่งเครียดกว่าเดิม --- รีบวางกล่อง แล้วเดินจากมา

ไม่รู้จะขำ หรือจะรู้สึกอะไรดี พิลึกชิบเป๋ง (==')

 

 

เฮ้ย..ไอที่เขียนไปเอนทรี่ที่แล้ว ก็ตั้งใจจะให้ดูดราม่าอยู่หรอก....

แต่กูไม่ได้เป็นอะไรนะพี่น้อง.... ใจเย็นๆ

กูโอเค

(ถึงแม้ชีวิตกูจะเอาไปเขียนนิยายได้กตามนะไอเบสท์)

 

แต่แต้งกิ้วทุกคนที่มาเม้นไว้ ใจสุดๆ *โอ๊ทสสส!!!

 

 

 

 

. เอมมี่ หรือ เอมี่ อะไรซักอย่าง ที่เป็นข่าวแต่งตัวโป๊ และเป็นเด็กธรรมศาสตร์ และเป็นเด็กคณะเดียวกะฉัน

  และมันเคยอยู่โต๊ะเดียวกะฉันด้วย.......

 

  โอ้ววว ดีนะ ที่ตอนนั้นมันเห็นการถ่ายหนังแผ่นดีกว่าการเข้าโต๊ะ ไม่งั้นทุกวันนี้กูก็ไม่รู้จะทำหน้าไงถ้าเจอมัน

  แต่ชีแต่งตัวได้......ละเหี่ยใจมากๆ แล้วตอนนั่งรถเมล์มา เค้าก็เปิดวิทยุฟังข่าว มีข่าวเจ๊คนนี้

  ประกาศแล้วว่า ทางธรรมศาสตร์จะลงโทษ โดย....ให้บำเพ็ญประโยชน์ 15 วัน

  เจ็บแสบบบบ เจ็บแสบบ*

  เป็นกูจะไม่ให้รับงานไปซัก 5 เดือน.....บำเพ็ญประโยชน์โดยให้ไปอ่านหนังสือให้คนตาบอด.....

  แหม...ได้รับบทเรียนสุดๆ อ่ะนั่น *กูจะบ้า

  (ตอนแรกว่าจะแปะรูป แต่ขี้เกียจ รู้สึกบลอกกูจะเสื่อมเสีย รอฟอเหวิดแมวกันเองละกัน หึๆๆ)

 

. วันนี้เจอดาราที่เซนทรัล ชิดลม

  ชื่อ "วรรณศา" ป่ะ? ที่เป็นแฟน เป้ ไฮรอค

  อุ้มลูกมาแต่ไกล ในชุดกางเกงขาสั้น มีสาย suspender รองเท้าส้นสูง-ส้นเข็ม และอุ้มลูก

  และมี "พี่เลี้ยง" วัยประมาณ 50 อัพ ถือกระเป๋าหลุยส์ speedy

  และกระเป๋าเป้ที่คาดว่าใส่สัมภาระของเด็กน้อย และผ้าเช็ดซากของเด็กผืนใหญ่ ดูวุ่นวายมากๆ

  เห็นแล้วก็เกิดคำถามในใจว่า

  "นี่เขามีลูกเพื่อห้วยอะไรหรือ? แล้วเขาจะอุ้มลูกสร้างภาพทำไมเนี่ย? อยากพาลูกมาเดินห้างหรอ??"

  ดูลำบากมากๆ ถ้าเดินแล้วล้ม นี่ไม่ใช่แค่อาย ลูกอาจเข้าขั้นเลือดตกยางออกท่าอุ้มลูก ละม้ายท่าอุ้มหมามากๆ

  (==')

 

. ภาษี 8%

  เมื่อไหร่ลูกหลานจะได้เรียนโรงเรียนรัฐบาลฟรี....ช่วยแสดงให้เห็นหน่อยว่า เอาเงินประชาชนไปใช้ แล้วมันมีค่าคุ้มกัน

 

. ตอนนี้ ประเทศเราปกครองโดยทหารหรอนี่....... ทะไมประชาธิปตวย ขนาดนี้อ่ะ เจ๊งหว่ะ จ๊อดดดดด (บุช)

 

 

 

. แฟนเว้ย

  1. กูโกรธ จำกูไม่ได้ เพียงแค่เปลี่ยนเบอร์ เธอก็เปลี่ยนใจ *ฮืออออ

  2. มึงเมา กูเมา เมื่อคืนเปิดใจเหี้ยอะไรกันไปเยอะมาก มึงรู้บ้างมั้ยว่าตอนนั้นกูทำอะไรอยู่ (==')

  3. บัตรเชิญ fat award น่ารักมากๆ น้าทำหรอวะ?

  4. เสาร์นี้ most likely ว่ากูจะขนเพื่อนไป..... ไม่ฟรีหรอวะ จะได้เป็นสิริมงคลไง (ว่าจะหลอกแดกฟรีตลอดไป) โฮ๊ะๆๆๆ

  5. *ตบไหล่แปะๆ หาวันสงบๆ มานั่งคุยกันแบบสงบๆ ดีกว่ามั้ยวะเพื่อน

 

. เบสท์ - แหม่ะ กูคิดถึงมึงหว่ะ! วันก่อนเพิ่งดูรูปตอนอยู่เมกา ทะไมเราสนิทกันจังเนอะ เอิ๊กๆๆๆๆ

 

. ปิ๋ม - เออ....กูรู้แล้วล่ะ... ลืมบอกมึงว่ามึงโดนหลอก เหอะๆ  ก็โยมันบอกว่า ซ้อไว้ก่อนไง มึงจะได้ไม่ตกใจมาก วันจริง 5555+

 

. นุชจิต - กูไม่ได้เป็นไร มึงใจเย็นนะ

 

 

 

. หลายๆ ครั้ง ข้าพเจ้าชอบมีศัพท์ประหลาดๆ แต่ไม่เคยตั้งใจให้มันกลายเป็นคำ/สแลงที่คนอื่นจะฮิตพูดตามกันแต่อย่างใด

  (พูดออกไป ส่วนมากก็เข้าใจอยู่คนเดียว ไม่ได้แคร์)

  แต่บางคน พยายามพูดศัพท์ประหลาดๆที่คิดค้นขึ้นเอง พูดบ่อยๆ คอยว่าเมื่อไหร่จะฮิตติดเทรนด์........ดูน่าสงสารทีเดียว

 

. คนอายุมากกว่า หรือคนมีประสบการณ์มากกว่า ไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่รู้คำตอบที่ถูกต้องของทุกสิ่งเสมอไป

 

. อย่าเชื่อสิ่งที่คนอื่นพูด ลองดูด้วยตัวเองก่อน จะได้รู้ว่ามันมีอยู่จริง

 

 

 

 

 

วันแห่งความเลิฟเมื่อวาน สยามคึกคักมาก และเชื่อว่าห้างต่างๆ ก็คงคึกคักมากไม่แพ้กัน --- ขนาดที่คณะเรายังคนเยอะผิดปกติเลย O_o

แต่การที่ใครๆ ก็สิ้นคิด มารวมตัวกันอยู่ในห้างก็ดีอย่าง ทำให้ฉันได้เจอคนรู้จักเต้มมมมไปโหมมดดด

 - เจออีหนูข้าวตูกับแฟน โดยบังเอิญ แหม่....มึงนี่น่ารักเสมอเลย ไอตูด เพิ่งนินทากันไปหยกๆ

 - เจออั๋น.....อั๋นหน่ะ อั๋น ถ่ายรูป (นี่กูย้ำกะตัวเองทำไมวะ) ยืนหน้าขาวผ่องมาแต่ไกล *เมื่อไหร่เราจะจีบกันวะอั๋น??? 555+

เวร...จำได้เท่านี้หว่ะ *แง่ง แต่เมื่อวานสนุกดีนะ อยู่กะสาวๆ ทั้งวันคืน --- กูว่าพวกเราหาที่อยู่แถวสยามเหอะ ไม่ไหวจริงๆ ต้องหาที่ crash หว่ะ

 

การซื้อดอกไม้วันวาเลนไทน์ นี่เป็นการใช้เงินที่ขาดสติไตร่ตรองสุดๆ แล้วอ่ะ มันตัดสินใจง่ายมากเลยอ่ะ

แล้วดอกไม้แม่งก็โคตรแพง เห็นแล้วแปล๊บใจแทนคนหาเงิน *พูดจาซะกตัญญูเชียวกู

 

หวังว่า เมื่อวานคงแฮปปี้กันถ้วนทั่ว

ไม่ใช่วันนี้ก็กลับมาทะเลาะกันอีกแล้วนะ (==')> คงเสียดายเงินค่าของขวัญเมื่อวานน่าดู

หะๆๆๆๆ

 

 

 

 

จำได้เลย ว่าวาเลนไทน์ปีที่แล้ว เป็นวันที่เพิ่งกลับมาจากเชียงใหม่ ของขวัญวาเลนไทน์ให้ตัวเองคือ พวงกุญแจปักไหมพรมรูปหัวใจ ที่สีไม่แมทช์กันเหี้ยๆ แต่โคตรน่ารัก ยังใช้อยู่จนทุกวันนี้ ปีที่แล้วก็ ร่าเริง ณ ระดับนึง ถ้าไม่นับที่นอยที่บ้าน ก็มาโรงเรียน (มหาลัย) ล๊าลา แล้วก็....ทำไรไม่รู้ต่อจากนั้น จำไม่ได้เลยหว่ะ แต่ปีนี้ เจอคนช้ำรักมาประมาณ... 3 คน อัพ คนสมหวังมีบ้าง แต่สาวๆ ของกูเสียสติถ้วนทุกตัว เอาหน่ะ อย่างน้อย พวกเรายังมีพวกเรา ช่วยกันรับฟังคนละหู สองหู เฮ้อ......we can survive with no man babies. remember that!

 

เรื่องของข้าพเจ้าหรอ.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มัน blank มาก จนไม่รู้จะเล่าอะไรจริงๆ ด้วยที่รู้สึกว่าความรักมันหายไป ตอนนี้คงยากที่จะอธิบายได้ว่ารักมันรู้สึกยังไง เพราะตัวเองก็ไม่ค่อยกล้าจะรักใคร หรือมีใจให้ใครอีกแล้ว หลังจากโดนชน 3 รายซ้อน อือ......ไม่กล้า ไม่อยาก ไม่รู้จะทำไปเผื่ออะไร --- ไม่อยากจะเริ่มวาดวงกลม เพราะไม่อยากรอใคร ไม่อยากให้ใครมามีอิทธิพลกับตัวเองขนาดนั้น จากที่คนอื่นเคยบอกว่าเราปิดกั้นตัวเอง ถึงวันนี้รู้สึกได้ด้วยตัวเองเลยว่า โคตรปิดกั้น ด้วยโหมดออโต้ อีกต่างหาก --- ตอนนั้นมันเหนื่อย มันลุ้น มันดีใจ มันเสียใจ มันรู้สึกทุกอย่าง ในเวลาแค่ 2 ปีกว่า....โคตรมุมานะ อย่างกะทำแล้วได้โล่ห์ แต่นอกจากที่พิสูจน์ว่าเราเองก็น่าจะดีพอสำหรับใครๆ แต่เราแค่ไม่ดีพอสำหรับผู้ชายคนนั้น กับบทเรียนหนักอึ้ง ที่หาเรื่องมาใส่ตัวเอง....ก็ไม่เห็นจะได้อะไรอีกเลย ไม่แม้แต่คำว่ารัก หรือแม้แต่ความรู้สึกว่า ห่วงใย

 

เกือบ 3 ปี กับ ความรู้สึกถูกทิ้งขว้าง ที่เกิดขึ้นซ้ำๆ บ่อยๆ เป็นช่วงที่ร้องไห้หนัก ถึงขั้น นั่งอยู่เฉยๆ ก็น้ำตาไหลพราก นั่งนิ่งๆ เด๋วน้ำตาก็ร่วงเผาะๆ อีก....โคตรจะเหนื่อย โคตรจะเศร้า เล่นเอาเหน็บชาเรียกพ่อกันเลยทีเดียว ไม่รู้ว่าทนได้ไง ไม่รู้ว่าทำอะไรให้ใคร ถึงต้องมาซวย เพราะคนแปลกหน้าพวกนี้.... ไม่รู้ว่าไอ้แค่ความรู้สึกดีๆ ที่เรามี เค้าจะไปมองให้มันเป็นอย่างอื่นได้ซะอกุศลขนาดนั้น... ไม่เคยคิดว่าความตั้งใจดีๆ และการให้อภัยของเรา มันกลายเป็นว่า ทำให้เค้าได้ใจ ทำให้คนสนิทกันต้องกลายเป็นคนแปลกหน้า ทำให้ความเป็นเพื่อน ต้องจบลงแค่กะพริบตา ทุกวันนี้ ทุกความสัมพันธ์ก็ยังมีอะไรบังหน้า ทุกอย่างดูไม่จริง ทุกอย่างมีผลประโยชน์แอบแฝง........หน้าตากู ดูน่าทำลายอนาคตขนาดนั้นเลย?

 

เหอะ.

 

เห็นกูเป็นอะไรกัน.

 

 

 

 

 

 

 

สุขสันต์วันแห่งความรัก

(ที่ไม่ได้เกี่ยวโยงกะความเชื่อศาสนาพุทธแต่อย่างใด

ไม่ได้เกี่ยวเนื่องกับความเชื่อใดๆ ของคนไทยอีกค่อนประเทศ...

แล้วนี่ฉลองหอยอะไรกัน??)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล. ฉันว่าจะพาแม่ไปทำบุญ

 

 

 

 

If you see me walking down the street
Or in the pages of your magazines
Lookin' just a little differently
Showin' off a softer side of me
They say I'm looking like a lady
They say that love has gone and changed me
But don't be fooled by everything you see
I gotta let the naughty in me free

There's a woman inside of all of us
Who never quite seems to get enough
Tryin' to play by the rules is rough
Cause sooner or later something's gonna erupt us cause

I still got the nasty in me
Still got that dirty degree, still got it
And if you want some more, sexy
Still got that freak in me, yea

I still got the nasty in me
Still got that dirty degree, oh yea
And if you want some more, sexy
Still got that freak in me

No matter what you're thinking of me, still dirty
And if ya still rolling with me, still got it
No matter what you're thinking of me, still dirty
Still got that freak in me

Why is a woman's sexuality
Always under so much scrutiny
Why can't she do exactly as she please
Without being called a million things
They say I'm not the girl they used to know, used to know
Cause I don't always wear revealing clothes, oh oo woah
But don't be fooled, the moment I get home
I'm letting loose, giving a private show, oh dont cha know

There's some women out there
Who talk and stare
Who never seem to let down their hair
Like to pass judgement but they're just scared
And don't know what they're missing
So they better beware

I still got the nasty in me
Still got that dirty degree
And if you want some more, sexy
Still got that freak in me, still got it in me

I still got the nasty in me
Still got that dirty degree, oo yea
And if you want some more, sexy
Still got that freak in me, oh yea

No matter what you're thinking of me, still dirty
And if your still rolling with me, still got it
No matter what you're thinking of me, still dirty
Still got that freak in me

Don't tell me to behave
Cause I'll never play that game
Don't tell me what to do
Cause I'll never be uptight like you
Don't look at me that way
Cause I ain't never gonna change
And if you're talking bout my life
You're only wasting your own time

If I wanna wear lingerie outside of my clothes
If I wanna be erotic in my own videos
If I wanna be provocative, well that ain't a sin
Maybe you're not comfortable in your own skin

I still got the nasty in me
Still got that dirty degree, in me
And if you want some more, sexy
Still got that freak in me

 

 

 

 

. ข้าพเจ้าผันตัวเอง เป็น "เชื้อโรคเซนเตอร์"

  เป็นโรคพื้นฐานทุกอย่างที่พอจะนึกได้ - ไข้ขึ้น ภูมิแพ้ ไอ(เลิฟยู ==')ค่อกๆ ท้องเสีย โรคกระเพาะ อยากอ้วกตลอดเวลา

  เสื่อมมาก ทำลายสมรรถภาพในการดำงชีวิตสุดๆ ระดับความเร็วในการพิมพ์ประมาณ 10 คำต่อนาที --- โคม่ามากเลยกู

 

 

 

 

. อยู่ดีๆ ก็ชอบสีม่วง ม่วงเข้มๆ หน่ะ

  รู้สึกตัวประมาณเมื่อวาน...จับเสื้อสีม่วงตลอดเวลา

  อีกสี ก็สีเขียว --- อันนี้เชื่อว่าโดนล้างสมอง หะๆ หะๆ (หัวเราะยังเหนื่อย...แสดด)

 

สำออยกว่านี้อีก 20 จุด จะได้นอนโรง'บาลละ

วินาทีที่ไข้ขึ้น กำลังจะตายนั้น การนอนโรงบาลนี่มัน ultimate มาก ม๊ากกก!

แต่พอเอายากลับมากิน ตื่นมาเหงื่อท่วมตัว ไข้ลดเนี่ย

มาคิดได้ว่า...ดีนะเนี่ย ที่กูไม่เสียค่าโง่นอนโรงบาล --- ไปนอนเหงื่อแตก (+2000กว่า) แบบนอกสถานที่แทน

เฮ้อออ.......เกือบสมองระเบิด ปวดหัวฉิบ

 

ซึ้งแม่สุดๆ อุตส่าห์ถามว่า "นอนโรงบาลมั้ย....." (TwT)

ขอเป็นอดิแดส 1 คู่แทนได้มั้ย

(อ้าว ทำไมอกตัญญูล่ะกู)

 

 

 

 

 

 

สองสามวันมานี้ มีหลายสิ่งที่ชวนป่วย (ปีแป่กอ....ตลกเนอะกรู)

ไม่ว่าจะเป็น last wendesday nite out ที่โคตรพ่อกร่อย (แต่บิ้วกันเข้านะนั่น) --- แต่อะไรที่ไม่ใช่พี่บีเปิดมันก็โอเคหมดอ่ะ

หรือจะเป็นอาการ drink&dial ของข้าพเจ้า.....ที่ขนาดไม่เมา กูก็ยังโทร ฮูเร --

การพยายามจะเดินชอปปิ้ง แต่สุดท้ายไม่ได้เหี้ยไรเลย --- ว่าแต่ คนแถวๆ สยามเค้าแต่งตัวเหมือนกันหมดเลยเนอะ เหอะๆๆ

รวมไปถึงการแอ๊บป่วยของข้าพเจ้า จนป่วยจริงอย่างกู่ไม่กลับ (นี่กลับมาละๆ)

จนมาถึงวันนี้ รู้สึกเซ็งที่กระหน่ำโทรไม่คิดหน้าหลัง

เอาเถอะ...not like its ever gonna happen again.

I declare to fuck all u rocker superstars' asses.

 

นั่นแหละ แค้นเคืองๆ เนอะ *งึมๆๆ พยักหน้าสุดใจ

 

 

 

 

 

 

theme ใหม่ของฉันนั้นน่ารักสุดประเทศ 555555+

แม่งขัดกะบุคลิกได้อีก

 

 

คิดในใจ

 

. อย่าลอกๆๆๆๆๆๆๆๆ เป็นอะไร คิดเองเด่ะวะ ลอกทำไมๆๆๆๆ ก๊าซซซซ

 

. สวย รู้แล้ว ไม่ต้องพยายามพรีเซนต์...... เบื่อ. กูไม่สวย ไป๊! อิจฉา.

 

. ไม่ยุ่งก็ได้..... ไม่เครียด ชินแล้ว

 

. ทุกคนมีสิทธิตัดสินคนอื่น แต่มึงเป็นใคร คิดว่าตัวมึงดีกว่ากู เคยถามมั้ยว่ากูคิดอะไร เอาไปสรุปเอาเองหน่ะ น้อยๆ หน่อย

 

. ไปมหาลัยอีก 6 วัน...... จะได้อยู่ซึ้งเต็มที่อีกปี ก็เพราะไม่ส่งงานนี่แหละ แสดดดด

 

. อ้วนหว่ะ ยะฮู้วว!

 

 

เดี๋ยวนี้ความจำสั้นพีค นึกอะไรได้ ถ้าไม่รีบจดไว้ มันจะหายไปภายใน 30 วิ

*ชะวู้บบบ!

 

ตอนนี้ขอไประลึกก่อนว่าต้องทำอะไรบ้าง......

แน่นอน กูต้องจดไว้โด้ยยยย *งึม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอ.....

ยังไงดีหล่ะ

 

 

ดูเหมือนว่า final scores จะเป็นหนังที่ทุกคนคาดหวังมาก

แต่ทำไมฉันดูแล้ว เฉยๆ หว่า.....

 

เราว่าตัวหนังมันตัดต่อไม่ดีหน่ะ

มันเหมือนจะเข้าถึงอารมณ์ดี แต่มันแทบจะไม่ได้แตะผิวเรื่องเอนทรานซ์เลย

เหมือนแค่ตัด trailer ออกมา ก็พอแล้วหน่ะ แค่ trailer ก็กระชากใจแล้ว

หรือว่าเค้ารู้ว่าหนังที่ตัดเสร็จแล้วมันไม่อิ่มมากนัก เลยตัด trailer มาซะกระฉากใจเลยทีเดียว

 

(T^T) อ้าว หลอกกูนี่นา หงึๆ

 

หนังสับสนที่ไม่รู้จะเน้นที่เปอร์เต็มที่ได้เท่าไหน

แล้วถ้าจะตัดไปเน้นคนอื่นบ้าง จะเน้นได้แค่ไหน

แล้วตกลงเด็กคนไหนบ้างที่สำคัญในเรื่อง (อย่างน้องชิน เนี่ย....ตกลงมันเกี่ยวป่ะวะ?)

บางส่วนของหนัง แม้จะชัดเจนว่าสื่อถึงอะไร แต่ความว่างเปล่า....มันว่างเปล่าเกินไป จนบางคนไม่อาจสามารถเข้าใจได้

กะอีแค่ให้ดูฉากวิ่งไปเรียนพิเศษคนเยอะๆ เท่านั้น มันบ่งบอกถึงความทรมานตอนเตรียมเอนท์ของเด็กๆ เหล่านี้ไม่ได้หรอก

 

หนังสนุกดี ในแง่ที่มันสะท้อนให้เห็นชีวิตตอนที่เราเป็นเด็กนักเรียน ว่ามันสนุกสนาน และบ้าบอได้มากแค่ไหน เวลาอยู่กับเพื่อนๆ

แต่นอกจากที่พวกเราจะลุ้นกันเองว่าเด็กพวกนี้มันจะเอนท์ติดมั้ย........ ตัวหนังเอง ไม่ได้ช่วยบิ้วให้เราลุ้นซักเท่าไหร่

แล้วถ้าไม่ใช่เด็กสวนกุหลาบ อีกประมาณ 120 กว่ารุ่น หนังเรื่องนี้จะขายดีไหมหนอ.....

Final Scores เป็น documentary ที่ดี (แบบว่า mass ดี)

แต่ถ้าถามว่าเป็นหนังที่มีอะไรๆ ลงตัวไปหมดมั้ย --- ก็คงไม่นะ

เป็นหนังที่มีเนื้อหาดี พลังเยอะดี โชคดี (นี่กองถ่ายไปถ่ายไอเด็กพวกนี้ o-net a-net มันเลยเจ๊งป่ะเนี่ย หะๆๆ) และอีกหลายๆ อย่างที่จังหวะดี๊ดี

อวยกันให้ฉิบ

 

ไม่รู้ดิ ไม่สุดนะ ไม่อิ่ม

แต่ไปดูกันเห๊อะ เป็นหนึ่งในหนังที่พอดูได้ แล้วไม่รู้สึกเสียตังค์ในช่วงนี้ (มั้ง)

เหอะๆ เหอะๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

. เชอะๆๆ ไอพวกหนุ่มคิวยาว ค่าตัวแพง

 

. แต้งกิ้วไอปุ๊ก ที่ออกมาเจอกัน แต้งกิ้วที่มานั่งฟังกูพล่าม รู้สึกดีขึ้นเยอะทีเดียวเชียว

 

. ชอบ vanessa hudgens ที่สวยดี

  แต่ทำไมดูเหมือนเป็นคนเต้นไม่เป็นวะ =='