. อัพรูปรับปริญญาใน hi5 เหมือนชาวบ้าน (อินเทรนๆๆๆ)

 

. แจกจ่ายรูปให้กับเพื่อนๆ ที่กรุณามาร่วมงาน และถ่ายรุปกะกรู

 

. เอารูปไปอัด

 

. ฟอร์แมทคอม ให้ลง iTune ได้ ไม่งั้นก็ไม่รู้จะเอา iPod ไว้ปาหัวหมาที่ไหน

 

. เก็บของในห้อง ~ ตอนที่แอ๊บป่วย ก็ไม่รู้ทำไรอยู่ ห้องเลยรกเหมือนเดิม

 

. หาที่เรียน (แต่ลืมวางแผนหาเงิน)

 

. เลิกกินหนมที่พี่ที่ออฟฟิศเอามาหลอกล่อ

 

. ไปออกกะลังกายให้คุ้มเงิน (แม่)

 

. ทำงานอย่างมีสติ (จะ 4 เดือนแล้ว สิ้นสติมาตลอดเลยหรือนี่)

 

. อ่านหนังสือแพงๆ ที่ซื้อมา

 

. ไปท่าพระจันทร์เพื่อซื้อแว่นกันแดดอันใหม่

 

. ซื้อกระเป๋าดีๆ ที่ใช้ได้นานๆ (กระเป๋าพี่สาวฉัน มันไม่สมประกอบซักอัน)

 

 

 

 

ปล. ตี๋ เขียนเรซูเม่ด้วย!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

ความอดทนของมนุษย์เรานี่มันสั้นแค่ไหนกัน

ทำไมหงุดหงิดง่ายกันนัก วันๆนึง

 

นี่เพิ่ง 8 โมงกว่า ก็เจอคน 'จิ๊' ใส่ สองคนติด --- เห็นภาพมะ เวลาคนชอบ จิ๊! แบบรำคาญๆ อ่ะ (หรือแกจะออกเสียง เจ๊ะ แจ๊ะ เจ๊อะ ไรก็ตามรสนิยมส่วนตน)

เมื่อเช้าขึ้นรถไฟฟ้า แล้วมันเบียดไง แล้วอีพวกคนที่อยู่ในรถไฟฟ้าก็คงปฏิญานตนกับยามตรงสถานีว่า เมื่อขึ้นรถไฟฟ้า ข้าจะไม่ขยับตัวไปไหน คนอื่นจะได้ขึ้นไม่ค่อย ต้องอออยู่ตรงประตูอย่างแออัด 

และฉันก็เป็นคนที่ต้องไปอออยู่ตรงประตู เพราะคนมันไม่คิดจะเดินไปอยู่ตรงกลางๆ ขบวนให้พื้นที่มันถ่ายเท

ทีนี้ ป้าอ้วนที่อยู่ข้างหน้าเรา เค้าก็ตัดสินใจหมุนตัวหยุด และไม่เดิน และอีข้างหลังก็ดันกูจ๊างงง....แล้วให้ทำไงอ่ะ ทีเน้ --- ฉันก็ต้องแอ๊บเบียดป้าอ้วนคนนี้ 

ป้าแกก็ทำเหลียวหลัง ค้อนๆ ตรูก็เลยพยามสงบเสงี่ยมเจียมตัว ไม่กล้าแม้แต่หายใจ

..แต่แย่ล่ะ หายใจไปแว้วววว แล้วก็สูดกลิ่นน้ำหอมป้าอ้วน (ไม่ก็ป้าคนข้างๆ) เข้าไปเต็มสูบ --- แย่ละ กูจะฮัดชิ้ว~

ในเสี้ยววิ ที่คิดว่าจะชิ้วแน่ และคงชิ้วใส่ป้าอ้วนแน่ๆ เลยพยายามหมุนตัวไปชิ้วใส่เสาแทน แต่ทว่า!!!

 

กูหมุนตัวไป แล้วเหยียบติงป้าอ้วนเต็มๆ

 

ป้าแก จิ๊ เสียงดังมาก ฉันละรู้สึกผิดบาป อยากจะไดฟ์ตัวออกนอกขบวนรถซะเดี๋ยวนั้น --- ทำไม่ได้ไง เลยได่แต่ยืนตัวแข็ง แอ๊บเบลอไป

(เห้ย กูขอโทดป้าแกแล้วด้วย แต่ป้าแกทำหน้าเหวี่ยง เหมือนสามีที่บ้านไม่ใส่ใจ....กลัววววว)

 

พอลงจากรถไฟ ก็เดินดุ่มๆ จะเข้าซอยที่ทะลุไปออฟฟิศ

ทีนี้ มันต้องผ่าน ถนนในซอยใช่มะ รถพลุกพล่านไง พอจะข้าม มอไซค์ก็พุ่งตรงมา ประดุจจะชนตรู

ไอเราก็หยุดกึก แล้วเจ้ข้างหลังที่สะกดรอยตามมาตั้งกะเมื่อไหร่ไม่รู้ ก็เลยต้องหยุดกึกตาม --- และเจ้แกก็ จิ๊! ออกมาเสียงดัง ประมาณว่าคนได้ยินทั้งซอย

พอเราเดินข้ามถนนเล็กๆนั่นมา ก็เหลียวกลับไปดูว่า หน้าตาเจ้ดูอมทุกข์รึเปล่า --- ดูไม่ทัน สายตาสั้น เจ้แกเดินเร็ว

 

ระยะทางตั้งกะเมื่อกี้จนถึงออฟฟิศก็ได้แต่คิดว่า จะมีคนจิ๊กูอีกมั้ย

กูทำอะไรผิดเมื่อไหร่เนี่ย ขี้รำคาญกันจัง ป้าๆ สมัยนี้

 

เฮ้อ....เสียเซลฟ์ๆ

 

 

 

 

 

*งึมงำๆๆๆๆ

 

 

 

เมื่อคืนไปดู "สายลับจับบ้านเล็ก" มา...

หนังที่ตี๋บอกว่า "โอปอ ให้สัมภาษณ์ว่า ฮากว่าเพื่อนสนิท"

 

 

ถือว่า ถูก.

 

หนังแม่งฮามั่ก

ขำแบบฉันนั่งหัวเราะอยู่ได้ จนตี๋ข้างๆ บอกว่า หยุดหัวเราะได้แล้ว --- อายที่อยู่กะกูหล่ะซิ =='

 

โอเค กลับมาที่ตัวหนัง...

นางเอกแข็งทื่อได้อีก นี่ถ้าหน้าตาไม่แบ๊วขนาดนี้ ประเทศชาติคงไม่ให้อภัย --- ผิดมากๆ

ซันนี่ก็บิ้วธรรมชาติซะ --- ใครชอบซันนี่จากเพื่อนสนิท มาดูเรื่องนี้ เสียชีวิตไปเลย น่ารักสาดดดด (เผอิญกูชอบโอปอมากกว่า ซันนี่เลยจืดไป หึๆๆ--- อีวิคกี้เอ้ยย มึงไม่น่าเป็นทอมเลย ป่านนี้กูอาจได้ไปงานแต่งงานมึงกะซันนี่แร้วววว เซ็ง)

โอปอขำดี ดูพยายามมากไปหน่อย

แจ๊คก็โอเค ดูพยายามมากเกินอีกเช่นกัน

ตัวประกอบเยอะมาก ไม่รู้ได้ค่าตัวกันรึเปล่า แต่คงเป้นจุดขายของหนังป่ะวะเนี่ย

 

หนังหยาบคายมากพอสมควร แนะนำว่าควรมีการให้เรทหนัง แล้วสแกนคนดู

นี่ถ้าพาเด็กเข้าไปดู อนาคตของชาติคงหยาบคายกันไปฉิบ

ประเด็นหนัง ค่อนข้างดี แต่วิธีนำเสนอมันอ้อมค้อม และมั่วซั่วไปหน่อย

ถ้าดูเบลอๆ คงไม่ได้คติสอนใจใดๆ เลย ยกเว้นให้อภัยที่หนูเคยเป็นเมียน้อยด้วยนะเค๊อะ

ไม่โออ่ะ เอาไป 2 เต็ม 5

 

เสียใจแทนพี่ผู้กำกับแกจริงๆ จะโดนรีวิวกันให้ยับรึเปล่าวะเนี่ย

 

สรุป...

ถ้าตั้งใจอยากดูหนังแนวๆ สไตล์แฟนฉัน เพื่อนสนิท หรือเด็กหอ (ที่ลอกชาวบ้านมา)

ขอแนะนำว่าอย่าหวัง บทหนังมั่วซั่วมาก ไม่ได้เป็นสาระอะไรเล๊ยยยยยย

ถ้าอยากฆ่าเวลา ไม่รู้จะเอาเงินที่เหลือใช้ไปทำไรดี ก็เชิญเข้าไปบริโภคความฮา กะฟีลน่ารักๆ กวนๆ ตามสไตล์ "แก๊งผู้กำกับแฟนฉัน"

ถ้าอยากขำ เพราะชีวิตห่วยแตก --- ก็โอเคอ่ะ เข้าไปฮาๆ ได้

แต่ถ้าคาดหวังหนังรางวัลติ๊ดๆ อย่างคุณเป็นเอก --- อย่าไปดูเลย เดี๋ยวจะน้ำตาร่วง เสียดายเงิน

 

ผิดหวังจาง.....งือ~

 

แต่ก็นะ ดูเอาฮา อย่าคิดมาก ช่วยสร้างอาชีพให้เพื่อนร่วมโลก

 

 

 

 

 

 

ว่าแต่....จะใคร google มาเจอสเปซฉัน แล้วมาคอมเม้นด่าฉัน ว่าไปวิจารณ์หนังเค้าเสียๆ หายๆ ป่ะวะ.....

หน่ะ มันอาจจะเป็นหนังดีก็ได้ เรามันก็แค่ไม่ติ๊ดพอ อย่ามาด่ากันในสเปซของฉันเลย สาธุ

 

ปล. ไว้จะมาเล่าเรื่องงานรับปริญญาให้ฟัง