If you see me walking down the street
Or in the pages of your magazines
Lookin' just a little differently
Showin' off a softer side of me
They say I'm looking like a lady
They say that love has gone and changed me
But don't be fooled by everything you see
I gotta let the naughty in me free

There's a woman inside of all of us
Who never quite seems to get enough
Tryin' to play by the rules is rough
Cause sooner or later something's gonna erupt us cause

I still got the nasty in me
Still got that dirty degree, still got it
And if you want some more, sexy
Still got that freak in me, yea

I still got the nasty in me
Still got that dirty degree, oh yea
And if you want some more, sexy
Still got that freak in me

No matter what you're thinking of me, still dirty
And if ya still rolling with me, still got it
No matter what you're thinking of me, still dirty
Still got that freak in me

Why is a woman's sexuality
Always under so much scrutiny
Why can't she do exactly as she please
Without being called a million things
They say I'm not the girl they used to know, used to know
Cause I don't always wear revealing clothes, oh oo woah
But don't be fooled, the moment I get home
I'm letting loose, giving a private show, oh dont cha know

There's some women out there
Who talk and stare
Who never seem to let down their hair
Like to pass judgement but they're just scared
And don't know what they're missing
So they better beware

I still got the nasty in me
Still got that dirty degree
And if you want some more, sexy
Still got that freak in me, still got it in me

I still got the nasty in me
Still got that dirty degree, oo yea
And if you want some more, sexy
Still got that freak in me, oh yea

No matter what you're thinking of me, still dirty
And if your still rolling with me, still got it
No matter what you're thinking of me, still dirty
Still got that freak in me

Don't tell me to behave
Cause I'll never play that game
Don't tell me what to do
Cause I'll never be uptight like you
Don't look at me that way
Cause I ain't never gonna change
And if you're talking bout my life
You're only wasting your own time

If I wanna wear lingerie outside of my clothes
If I wanna be erotic in my own videos
If I wanna be provocative, well that ain't a sin
Maybe you're not comfortable in your own skin

I still got the nasty in me
Still got that dirty degree, in me
And if you want some more, sexy
Still got that freak in me

 

 

 

 

. ข้าพเจ้าผันตัวเอง เป็น "เชื้อโรคเซนเตอร์"

  เป็นโรคพื้นฐานทุกอย่างที่พอจะนึกได้ - ไข้ขึ้น ภูมิแพ้ ไอ(เลิฟยู ==')ค่อกๆ ท้องเสีย โรคกระเพาะ อยากอ้วกตลอดเวลา

  เสื่อมมาก ทำลายสมรรถภาพในการดำงชีวิตสุดๆ ระดับความเร็วในการพิมพ์ประมาณ 10 คำต่อนาที --- โคม่ามากเลยกู

 

 

 

 

. อยู่ดีๆ ก็ชอบสีม่วง ม่วงเข้มๆ หน่ะ

  รู้สึกตัวประมาณเมื่อวาน...จับเสื้อสีม่วงตลอดเวลา

  อีกสี ก็สีเขียว --- อันนี้เชื่อว่าโดนล้างสมอง หะๆ หะๆ (หัวเราะยังเหนื่อย...แสดด)

 

สำออยกว่านี้อีก 20 จุด จะได้นอนโรง'บาลละ

วินาทีที่ไข้ขึ้น กำลังจะตายนั้น การนอนโรงบาลนี่มัน ultimate มาก ม๊ากกก!

แต่พอเอายากลับมากิน ตื่นมาเหงื่อท่วมตัว ไข้ลดเนี่ย

มาคิดได้ว่า...ดีนะเนี่ย ที่กูไม่เสียค่าโง่นอนโรงบาล --- ไปนอนเหงื่อแตก (+2000กว่า) แบบนอกสถานที่แทน

เฮ้อออ.......เกือบสมองระเบิด ปวดหัวฉิบ

 

ซึ้งแม่สุดๆ อุตส่าห์ถามว่า "นอนโรงบาลมั้ย....." (TwT)

ขอเป็นอดิแดส 1 คู่แทนได้มั้ย

(อ้าว ทำไมอกตัญญูล่ะกู)

 

 

 

 

 

 

สองสามวันมานี้ มีหลายสิ่งที่ชวนป่วย (ปีแป่กอ....ตลกเนอะกรู)

ไม่ว่าจะเป็น last wendesday nite out ที่โคตรพ่อกร่อย (แต่บิ้วกันเข้านะนั่น) --- แต่อะไรที่ไม่ใช่พี่บีเปิดมันก็โอเคหมดอ่ะ

หรือจะเป็นอาการ drink&dial ของข้าพเจ้า.....ที่ขนาดไม่เมา กูก็ยังโทร ฮูเร --

การพยายามจะเดินชอปปิ้ง แต่สุดท้ายไม่ได้เหี้ยไรเลย --- ว่าแต่ คนแถวๆ สยามเค้าแต่งตัวเหมือนกันหมดเลยเนอะ เหอะๆๆ

รวมไปถึงการแอ๊บป่วยของข้าพเจ้า จนป่วยจริงอย่างกู่ไม่กลับ (นี่กลับมาละๆ)

จนมาถึงวันนี้ รู้สึกเซ็งที่กระหน่ำโทรไม่คิดหน้าหลัง

เอาเถอะ...not like its ever gonna happen again.

I declare to fuck all u rocker superstars' asses.

 

นั่นแหละ แค้นเคืองๆ เนอะ *งึมๆๆ พยักหน้าสุดใจ

 

 

 

 

 

 

theme ใหม่ของฉันนั้นน่ารักสุดประเทศ 555555+

แม่งขัดกะบุคลิกได้อีก

 

 

คิดในใจ

 

. อย่าลอกๆๆๆๆๆๆๆๆ เป็นอะไร คิดเองเด่ะวะ ลอกทำไมๆๆๆๆ ก๊าซซซซ

 

. สวย รู้แล้ว ไม่ต้องพยายามพรีเซนต์...... เบื่อ. กูไม่สวย ไป๊! อิจฉา.

 

. ไม่ยุ่งก็ได้..... ไม่เครียด ชินแล้ว

 

. ทุกคนมีสิทธิตัดสินคนอื่น แต่มึงเป็นใคร คิดว่าตัวมึงดีกว่ากู เคยถามมั้ยว่ากูคิดอะไร เอาไปสรุปเอาเองหน่ะ น้อยๆ หน่อย

 

. ไปมหาลัยอีก 6 วัน...... จะได้อยู่ซึ้งเต็มที่อีกปี ก็เพราะไม่ส่งงานนี่แหละ แสดดดด

 

. อ้วนหว่ะ ยะฮู้วว!

 

 

เดี๋ยวนี้ความจำสั้นพีค นึกอะไรได้ ถ้าไม่รีบจดไว้ มันจะหายไปภายใน 30 วิ

*ชะวู้บบบ!

 

ตอนนี้ขอไประลึกก่อนว่าต้องทำอะไรบ้าง......

แน่นอน กูต้องจดไว้โด้ยยยย *งึม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอ.....

ยังไงดีหล่ะ

 

 

ดูเหมือนว่า final scores จะเป็นหนังที่ทุกคนคาดหวังมาก

แต่ทำไมฉันดูแล้ว เฉยๆ หว่า.....

 

เราว่าตัวหนังมันตัดต่อไม่ดีหน่ะ

มันเหมือนจะเข้าถึงอารมณ์ดี แต่มันแทบจะไม่ได้แตะผิวเรื่องเอนทรานซ์เลย

เหมือนแค่ตัด trailer ออกมา ก็พอแล้วหน่ะ แค่ trailer ก็กระชากใจแล้ว

หรือว่าเค้ารู้ว่าหนังที่ตัดเสร็จแล้วมันไม่อิ่มมากนัก เลยตัด trailer มาซะกระฉากใจเลยทีเดียว

 

(T^T) อ้าว หลอกกูนี่นา หงึๆ

 

หนังสับสนที่ไม่รู้จะเน้นที่เปอร์เต็มที่ได้เท่าไหน

แล้วถ้าจะตัดไปเน้นคนอื่นบ้าง จะเน้นได้แค่ไหน

แล้วตกลงเด็กคนไหนบ้างที่สำคัญในเรื่อง (อย่างน้องชิน เนี่ย....ตกลงมันเกี่ยวป่ะวะ?)

บางส่วนของหนัง แม้จะชัดเจนว่าสื่อถึงอะไร แต่ความว่างเปล่า....มันว่างเปล่าเกินไป จนบางคนไม่อาจสามารถเข้าใจได้

กะอีแค่ให้ดูฉากวิ่งไปเรียนพิเศษคนเยอะๆ เท่านั้น มันบ่งบอกถึงความทรมานตอนเตรียมเอนท์ของเด็กๆ เหล่านี้ไม่ได้หรอก

 

หนังสนุกดี ในแง่ที่มันสะท้อนให้เห็นชีวิตตอนที่เราเป็นเด็กนักเรียน ว่ามันสนุกสนาน และบ้าบอได้มากแค่ไหน เวลาอยู่กับเพื่อนๆ

แต่นอกจากที่พวกเราจะลุ้นกันเองว่าเด็กพวกนี้มันจะเอนท์ติดมั้ย........ ตัวหนังเอง ไม่ได้ช่วยบิ้วให้เราลุ้นซักเท่าไหร่

แล้วถ้าไม่ใช่เด็กสวนกุหลาบ อีกประมาณ 120 กว่ารุ่น หนังเรื่องนี้จะขายดีไหมหนอ.....

Final Scores เป็น documentary ที่ดี (แบบว่า mass ดี)

แต่ถ้าถามว่าเป็นหนังที่มีอะไรๆ ลงตัวไปหมดมั้ย --- ก็คงไม่นะ

เป็นหนังที่มีเนื้อหาดี พลังเยอะดี โชคดี (นี่กองถ่ายไปถ่ายไอเด็กพวกนี้ o-net a-net มันเลยเจ๊งป่ะเนี่ย หะๆๆ) และอีกหลายๆ อย่างที่จังหวะดี๊ดี

อวยกันให้ฉิบ

 

ไม่รู้ดิ ไม่สุดนะ ไม่อิ่ม

แต่ไปดูกันเห๊อะ เป็นหนึ่งในหนังที่พอดูได้ แล้วไม่รู้สึกเสียตังค์ในช่วงนี้ (มั้ง)

เหอะๆ เหอะๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

. เชอะๆๆ ไอพวกหนุ่มคิวยาว ค่าตัวแพง

 

. แต้งกิ้วไอปุ๊ก ที่ออกมาเจอกัน แต้งกิ้วที่มานั่งฟังกูพล่าม รู้สึกดีขึ้นเยอะทีเดียวเชียว

 

. ชอบ vanessa hudgens ที่สวยดี

  แต่ทำไมดูเหมือนเป็นคนเต้นไม่เป็นวะ =='

 

 

 

ฟ้าไม่ได้ครึ้ม

 

ฟ้าสองสามวันนี้ออกจะสดใส อากาศดีซะขนาดนี้ ตกดึกยังมีคนบอกว่า "อากาศดี น่านอนๆ"

 

ข้าพเจ้านี่แหละที่ครึ้มๆ --- ครึ้มอกครึ้มใจ ยังไงแปลกๆ

 

อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ เหมือนวันแดงเดือดจะมาเยือน

 

แต่ไม่ใช่นิ เพิ่งเยือนกันไป ข้าพเจ้าแปรปรวนตลอดเวลาเป็นปกติ (^^')> แฮะๆๆๆ ขอบคุณที่ชม

 

 

 

 

 

วันแรกที่ทำงานอย่างร่าเริง

มันมีอะไรให้เราทำเป็นชิ้นเป็นอันแล้ว!!!

ถึงแม้ว่า การต้องนั่งนิ่งๆ อยู่ในออฟฟิศมันจะ suffocate มากจนจะหายใจไม่ออก

แต่วันนี้เราก็บิ้วกันมาทั้งวัน สูบเอสเพรสโซ่มาเต็มสตีม พร้อมกระตือรือร้นตลอดวัน

หรือเพราะเมื่อคืน หลับไปอย่างอารมณ์ดี

*ครึๆๆๆๆๆๆ

 

 

 

 

daily astrology:

เปรยๆว่า ช่วงนี้วิตกจริตเรื่องเพื่อน ว่าเพื่อนมันไว้ใจไม่ได้ เฮงซวย จวยถลอก

 

อะไรมันจะแม่นงี้วะ?

ใครอยากลองไปสมัคร myspace horoscope เอา --- ของเค้าดีจริงๆ

 

เออ.... เบื่อจะอธิบาย เพราะคนมันสรุปความกันไปเรียบร้อยแล้ว

จะบอกว่าตัวเองใจกว้าง ไม่stereotype ก็คงเชื่อไม่ได้แล้วหล่ะ

ในเมื่อสิ่งที่กูพูด ยังไม่เชื่อ ดั๊นเห็นว่ากูโง่ และไม่รักตัวเองซะงั้น

หรือจะบอกว่าแรดร่าน ล้านแปด อะไรก็เอาเหอะ....

กูเสียความรู้สึกไปไม่ได้มากกว่านี้แล้ว

สิ่งที่มึงพูด มันก็representสิ่งที่มึงคิดได้อย่างชัดเจน

ไม่มีอะไรให้บิดเบือน หรือเข้าใจผิดกันหรอก

กูไม่ได้ปี๊ดบ่อย.......

กูโมโห กูมีเหตุผลเหมือนกัน

กูไม่ได้ "กลัวคนอื่นว่า"

แต่ได้ข่าวเป็นเพื่อนกันนี่หว่า.....มองกูฉลาดน้อยไปได้

 

ปุ๊กเอ๊ย~

ถ้าไม่มีมึง กูอาจเสียชีวิต กรีดเส้นเลือดใหญ่ตายไปแล้ว

กูไม่เห็นเคยมีปัญหาเรื่องพวกนี้เลย.....นี่อะไรวะเนี่ย

ทุกลมหายใจของกูโดน judge หมดเลยใช่มั้ย

 

 

อย่างเซ็ง

 

ตกลงว่าชีวิตที่กูเลือก มันไม่ค่อยถูกที่จะเดินใช่มั้ย นี่ทำไมกูต้องโดน criticize ตลอดเวลา

 

 

 

 

 

 

โอเจ ไม่รักตัวเองๆๆๆๆๆๆ

 

ไม่เป็นไร กูรู้คนเดียวละกัน

 

 

 

: กูเป็นมนุษย์โวยวาย พาลๆๆๆ

 

 

. เลิกสรุปอะไรเอาเองซักที...

  ถามเจ้าตัวเค้าก่อนดีมั้ย รู้อะไรจากการคาดคะเนไม่จำเป็นว่าต้องถูกเสมอไป

  ถ้าฟอร์มดีมาก คงไม่มีใครเค้าไม่ชอบแกหรอก....

  ปวดกบาล.

 

 

 

. one of the resolution appeared to be a failure.

  its such a tragic, I am a pathetic loser.

  I tend to ditch all the good one.

  that's the life I choose isnt it.

  and scare the hell out of the bad one anyways.

  GRAND.

 

 

 

 

 

 

 

ไม่ว่าจะได้นอนมากน้อยแค่ไหน จะร่าเริงมากมายในตอนเช้าเพียงใด

 

เพียงเท้าย่างเข้ามาเขตบริษัท กูก็พาลจะหลับๆ ทันที *ซีเรียส

 

ทำไงดีวะ สงสัยจะเป็นภูมิแพ้ *เหียกกกกก

 

 

 

 

 

 

เมื่อ "วันเกิด"

 

มาสสาจในเครื่องใหม่เอี่ยมฉลองทือมื๋อใหม่กิ๊ง

อ่านของไอปุ้ยแล้วจะร้องไห้ *ซึ้งแซ้บเลยกรู

ขอบคุณทุกคน (หมิง แฟน ไอปิ๋ม พี่ออย พี่ชายสุดเลิฟ และใครก็ไม่รู้) ที่มาสสาจมา ที่ยังคิดถึงกัน และใจพอที่จะสละเวลากดมาสสาจมาหา

ขอบคุณพี่แบงค์ที่ยังจำได้ ตกใจนิดหน่อย ปลื้มเล็กๆ ขอบคุณที่เป็น chapter แรกๆ ของชีวิตเรา :)

อาหารกว่าแสนมื้อใน 1 วัน (และอีกหลายมื้อตลอดอาทิตย์~นี่มัน birthday week นี่นา!!!!)

เป็นการเป่าเทียนที่ฮา และประทับใจสุดๆ ขอบคุณทุกคนที่อวยพรกันตลอดเวลา เหมือนกูจะตายพรุ่งนี้

จบคืนด้วยส้มตำพยาธิรวม และshutterครึ่งเรื่อง --- พี่ตั๊กแม่งระดับโลกกกกกก *กรี๊ดๆๆๆๆ เลิฟๆ

 

เมื่อวาน มีคอนเสิร์ต big ass ที่ slim

โคตรหนาว คนโคตรเยอะ กูโคตรง่วง

อยากสนุกเหมือนชาวบ้าน แต่ทำม๊ายยยยย ทำไมกูบิ้วไม่ขึ้น

--- ไม่เคยรู้มาก่อนว่า big ass แม่ง (...ตูดใหญ่) แฟนเพลงเยอะขนาดนี้

แต่ฉันก็ร้องเพลงของเขาได้บ้างเหมือนกันนะ *ยิ้มมม

 

ว่าแต่ก็ กึ่มใช้ได้เหมือนกันนะกูเนี่ยย~

 

เมื่อวานโทษทีที่เดือดใส่สมาชิกครอบครัว ก็กูจะกลับบ้านอ่ะ มึงเถียงไรกันอยู่ได๊!!! กูง่วงก็อยากกลับบ้านเท่านั้นเอ๊งงงง!!

 

 

 

 

 

 

 

*เดี๋ยวนี้ไม่รู้เป็นอะไรวะ ซุ่มซ่ามๆ เซ่อๆ ชอบกล

เดี๋ยวเตะโน่นนี่ injuring ตัวเอง เดี๋ยวเอามือไปฟาดโน่นนี่ แผลเต็มมือเต็มติงเรยยยย <(TwT)> เครียดด..

 

 

 

 

ทำไมถึงชอบพูดถึงหนังสือเล่มนี้จังฟระ???

นั่นสิ..อินดี้จังเรา

 

 

 

อะเดย์เป็นนิตยสาร “คนรุ่นใหม่” ที่มีธรรมเนียมการเปลี่ยน บ.ก. ทุก 3 ปี (หรือกี่ปีเนี่ยแหละ) และทุกๆ การเปลี่ยนหัวหน้าแก๊งค์ อารมณ์ของนิตยสารก็จะเปลี่ยนไป ช่วงพี่คนนั้นอ่ะ......(ชื่อไรหว่า...) ที่หนังสือหนา เต็มไปด้วยโฆษณา ถือว่าเป็นยุค อะเดย์โคตรบูม หนังสือเล่มนี้กลายเป็นวิถีชีวิตของคนกลุ่มหนึ่งเลยก็ว่าได้ พอมาเปลี่ยนหัวหน้าแก๊งค์ เป็น ทรงกลด บางยี่ขัน ----

 

ไม่รู้จักว่าเค้าเป็นใคร แต่ได้ยินชื่อบ่อยมาก

อ่านนิตยสารที่สั่นคลอนนี้หลายครั้ง สมัยคุณทรงกลด สั่นคลอนชิบหายวายป่วงเลยทีเดียว

 

เคยพูดถึงไปหลายครั้งแล้วมั้ง.....แต่นี่ขอพูดอีกครั้ง

อะเดย์เล่ม ๗๗ มีคอลัมน์ยักษ์เกี่ยวกับ 100 สิ่งแรกในเมืองไทย

กำกวม

กำกวมสุดๆ

กำกวมได้อีก (=n=')>

 

แปลว่าไร.....

 

100 สิ่งแรกที่ถือกำเนิดในเมืองไทย ---- หยั่งงี้ต้องถอยไปโน่นนนนน สมัยที่อพยพมาจากเทือกเขาอันไต

100 สิ่งที่ถือกำเนิดในเมืองไทยเป็นที่แรก ---- งั้นอันนี้ก็สเปเฃี่ยนขึ้นมา 5 จุด เกิดที่นี่ที่แรก แล้วค่อยไปเกิดที่อื่น

ของใดๆ ที่เป็นชิ้นแรกในเมืองไทย เอามา 100 อย่าง ---- อันนี้ๆ มันคล้ายๆ จะเป็นอันนี้

 

 

คือเค้าเอาของเจ๋งๆ เป็นประวัติศาสตร์ มีคุณค่า มีชื่อเสียงกับบ้านเมือง ไรงั้น มาพูดถึงกัน

ไม่รีเลทกันซักเสี้ยว......จบด้วยอาคารอัจฉริยะ...

แล้วมันเกี่ยวกับแก๊งค์สามช่าวินาทีไหนวะเนี่ย ฮ่วย!!!

 

เหมือนอ่านหนังสือ unseen thailand ไงไม่รู้หว่ะ

พาเที่ยว 100 สถานที่ประวัติศาสตร์ของประเทศไรงั้น *ปาดเหงื่อ

จ๊อดเอ๋ย...

 

 

กองบรรณาธิการก็มีสำนวนกวนตีนแปลกๆ ดูยั้งๆ เหมือนกองบก.สุดสัปดาห์สมัยก่อนที่พยายามอินดี้ กองบก. อะเดย์ตอนนี้ เหมือนเด็กรุ่นใหม่พยายามมีลีลา และพยายามกวนตีน ไม่เท่ห์ ไม่หล่อ ไม่เซอร์ เหมือนพวกหน้าจุ๊งๆ แต่พยายามขำ.........*ไว้อาลัย 50 นาที

 

 

 

เซ็ง มหา กาฬ

 

 

 

 

 

ปล. แต่ชอบที่สัมภาษณ์ปากกาคุณอเนก นาวิกมูล / โปรโมทนิทรรศการของคุณ จิม ทอมป์สัน / โฆษณากำกับศิลป์สุดจ๊าบของดูเรกซ์ / คอลัมน์อารงค์ วงษ์สวรรค์ / ภาพประกอบคอลัมน์ "ณ" (โดยพี่กรู) กรั่กๆๆๆๆๆ

 

 

 

.นี่กูไปทำอะไรให้มึงเข้าใจผิดวะ.... งงหนัก.

 

 

 

 

 

วันนี้แฟนให้ยืมหนังเรื่อง train man มาดู

พยายามล้างสมองกู ให้บ้าดูหนังเหมือนที่ออฟฟิศมัน

(กูไม่ได้ไม่อยากดู แต่กูรู้ว่าเริ่มแล้วมันติด โอเจป่ะๆๆๆ แง่ง)

 

หนัง เรียกว่า.... น่ารักดี ละกัน

ไม่โรแมนติคนะ เห็นพระเอกแล้วโรกระติกไม่ลงจริงๆ แม่งสั่นตลอดเวลาเลย เหมือนเป็นโรค

แม้พระเอกจะตัดผมแล้ว แสดงให้เห็นว่า แท้จริงหนูเนิร์ดคนนี้นั้นหน้าตาดี

แต่แม่งสั่นเป็นเจ้าเข้าเลยหว่ะ....กูกลัวมันจะไส้เลื่อนเอา (==')

 

ส่วนนางเอกก็หน้าตาล้ำอายุพระเอกไปเยอะเลย มองแอ๊บๆ บางมุมจะสวย

นางเอกก็เป็นคนโลเทคซ้า~

อีกทั้งตอนจากพระเอกมาก ข้าพเจ้าไม่สามารถเข้าใจได้ ว่ามันชิ่งปิคนิควันนั้นทำไม?!?!

 

ที่ได้ใจ คงเป็นไอตัวประกอบสก๊อย 3 คนที่นั่งง่อยอยู่ร้านการ์ตูน (หรือร้านไรซักอย่างเนี่ย)

ฮาดี ^^

ชอบพวก smiley ของมันด้วย ตลกอ่ะ ได้อารมณ์มากมาย แต่ไม่สามารถนำมาพิมพ์เองได้ แป้นฉันไม่มี character พวกนั้น

 

ท่าทางจะเป็นหนังเอาใจชาวเนิร์ดแน่ๆ เรย

ไม่เห็นจะโรกะติคเรย

มันจุ๊บๆ ปากกัน ยังดูแล้วนอยเลย นางเอกแม่งอินอยุ่คนเดียว (T^T) เศร้าแทน

 

เง่อะ......

หนังมันไม่ได้ดูแย่เท่าที่วิจารณ์หรอกน๊า แฟนนนนน~

ยังไงมันก็เจ๋งอยู่แล้ว เพราะสแตมป์ให้มา!!!!! (มันต้องเอากลับไปถูหน้าแน่ๆ ไอสแตมป์อ่ะ 555555+)

 

ขอบใจน๊า กินข้าวมันไก่ (คนเดียว) พร้อมดูหนังของมึง

เดี๋ยว sad movie ไว้อีก 2-3 วันละกัน

ส่วนวันพุธ นี่ขอตัดสินใจก่อนนะ ผองเพื่อน

เนื่องจากไม่มีตังค์เลี้ยง แล้วไม่รู้ที่บ้านจะเฮละโลไปไหนรึเปล่า

เดี๋ยวเค้างอนยกบ้าน ไม่ให้กูกลับบ้านกัน จะไม่มีที่นอนเอา *กระซิก

 

 

 

เหนื่อย และ ง่วง ขอตัวไปทำงานก่อนหล่ะ

 

เจ้าหนี้ทั้งหลาย รอเงินคืนได้ภายใน 2-3 อาทิตย์ (ทำไมนานจังวะ)

 

*w*

 

 

 

 

 

nothing changes,

 

the world only outgrown you.

 

 

 

 

อยากรู้ว่ารอบนี้จะมีความสุขต่อเนื่องไปได้นานแค่ไหน...

 

เพราะเป็น "คนพิเศษ" เลยอยากให้ได้อะไรที่พิเศษๆ

 

ไม่ใช่เพราะอยากเอาใจ ไม่ได้พยายามติดสินบน

 

นี่ฉันไม่ได้โง่เง่าเขางอกขนาดนั้น (==')

 

 

ไม่รู้ว่ารอบนี้ตัดสินใจถูกมั้ย

 

ที่จะไม่ทำอะไร

 

ที่จะไม่ก้าวเข้าไปในชีวิตใคร

 

ให้ลำบากใจเค้า

 

ให้เหนื่อยใจเราเอง

 

 

ไม่ได้ไม่อยากมีใคร

 

แต่ไม่อยากให้ใครลำบากใจเพราะเรา

 

 

ไม่รู้ซะบ้าง คงไม่เป็นไร

 

ตอนนี้ขอเชื่อความรู้สึกแรก ที่จำได้แล้วกัน

 

:)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รีบไปดูเลยปะ PERFUME: the story of a murderer

 

 

 

 

หนังดี ผู้หญิงสวย พระเอกหล่อ คุ้มเงิน จรรโลงใจ

 

ไปดูเหอะ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีหนังดีๆ ดู :D

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...

ตอบ tag ที่ท่านพี่tagมา

 

 

5 สิ่งที่คนไม่รู้เกี่ยวกับข้าพเจ้า

 

1. อ่อนแอ ขี้โรค : ตอนเด็กๆ เข้าโรง'บาล จนซี้กะหมอ ปัจจุบันยังมีอาการเหนื่อยง่ายหลังจากทุกกิจกรรมอันหนักหน่วง (เห....เหอะๆๆ) พ่วงด้วยภูมิแพ้ฝุ่นซกมก สไตล์ลูกคุณหนู

 

2. ไม่ชอบร้องคาราโอเกะ : ไม่ชอบ ไม่หนุก จบ.

 

3. ชอบเล่นของเล่น แต่ไม่ชอบเล่นเกม : ชอบเดินชั้นของเล่นเด็ก สนุกดี อยากได้ (แต่แพงสัด) ไม่ชอบเล่นเกม เพราะถ้าฝึกปรือจนฝีมือเข้าขั้น จะติด = ซวย

 

4. sensitive : มาก

 

5. ไม่ชอบกินของทอด : กินยาก รู้สึกเจ็บคอเพียงแค่มอง

 

 

ไม่ tag ต่อได้มั้ย รู้สึกเหมือนเราไปสร้างความลำบากให้ชาวบ้าน.... ใครเข้ามาอ่าน แล้วอยากเอาไปเล่น ก็ลองเล่นดูเน้อ ขำฮาๆ จะได้รู้จักกันๆ

 

 

 

: ขอบคุณน๊า~ รักๆๆๆๆๆๆ (จริงๆๆๆๆ) *กอดแน่นเฮือก

 

 

 

 

 

ถ้าอายที่จะทำ ก็ไม่มีวันรู้ว่ามันรู้สึกยังไง

 

ไม่มีใครสนใจเราเท่าที่เราคิดหรอก

 

ถ้าคิดว่ามันน่าอาย เสียlookสุดขีด

 

ก็เก๊กต่อ และอยู่อย่างไม่รู้ความรู้สึกตรงนั้นต่อไป

 

ว๊า....เศร้าแทน

 

 

 

 

 

 

 

 

: a part of me want it to be a miracle. write our own destiny. 

 

 

 

 

please dont let this one be like others....

 

 

 

 

 

 

I'm begging..

 

 

 

 

 

 

 

 

: and I pray.... for you to be my last.

 

ส้นตีนมาก

 

พิมพ์ไปประมาณ 3 หน้า A4

 

 

....

 

 

 

 

 

 

ท่าทางพระเจ้าจะไม่ approve

 

(T^T)

 

 

 

 

 

อยากออกไปจากที่นี่

 

เบื่อ

 

รำคาญ

 

เหนื่อยถอนหายใจ

 

...

 

 

 

ถึงแม้ฉันจะไม่เคยเกลียดใคร แต่ใครทำเหี้ยกะกูไว้

 

 

 

เบื่อหว่ะ ต้องไปอ่านหนังสือ *กระซิก

 

...ว่ากัน.

 

 

 

 

 

 

 

เอาไป 2 ดาวถ้วน

 

พอ.

 

เซ็ง.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

กูง่วง ขอนอนก่อน

 

 

เราไม่รู้ว่าคนอื่นมี blog ไว้ทำอะไร --- เพราะชอบเขียน / เพราะชอบอ่าน / เพราะ healthy / เพราะชาวบ้านเค้ามีกูก็อยากมี / หรือเพราะคิดว่าใครๆ ก็อยากอ่านชีวิตกู

 

แต่เราว่าใครๆ ก็อยากเสือกชีวิตคนอื่นทั้งนั้นแหละ *หึๆ

 

 

 

 

ปีใหม่แล้วหว่ะ

วางระเบิดแสดงระดับการศึกษากันตั้งแต่ต้นปีเลยทีเดียว

ชอบนักล่ะ ให้คนอื่นเค้าเห็นว่าประเทศไทยแม่งปัญญาอ่อนขนาดไหน......เฮ้อ เปลืองเงินค่าเทอมจริงๆ คนพวกนี้

 

 

กลับมาที่ปีใหม่ของเรา...เหะๆๆ

เมื่อคืนอยู่กับเพื่อนๆ ยืนดูพลุกับคนแปลกหน้า หน้าตากรุบกริบ ลุ้นระทึกว่าเราทั้งหมดจะได้ตายพร้อมกันเป็นหมู๋คณะไหม

เสียดายชิบเป๋ง แม่งไม่มาวางระเบิดแถวที่พวกกูอยู่เลย.... ไม่ใจเลยหว่ะ วัยรุ่นเซ็ง

 

 

 

ประมวลเหตุการณ์ปี 2549 (-- ตายห่า จำไม่ได้เลย)

 

. เริ่มปี 2549 กับสาวๆ ณ "บ้านเพื่อน" แถวๆราชดำเนิน

 

. เรตติ้งคนเข้าชมบ้าน พร้อมคอมเม้นท์เป็นที่ระลึก ไต่ระดับสูงสุดเปนประวัติการณ์

 

. เสียดายที่ตัวเองเคยเขียนหนังสือได้ดี และเพราะคนนิสัยเสียหลายๆ คนทำให้กูรู้สึกว่า ความหมายของชีวิตกูหายไป (กูชอบโทษคนอื่น กูพาล เย่!)

 

. ความรัก ความชอบ ความอยากเป็นเจ้าของ ความใคร่ ความอยากเอาชนะ ความมั่นคงทางจิตใจ  - ไม่มีเส้นแบ่ง มันจะผสมๆ อยู่ด้วยกัน สติเท่านั้นที่ช่วยให้แยกออก

 

. ปีที่ฮอตเหี้ยๆ กับผู้ชายเหี้ยๆ ประมาณ 5 คน ติดต่อกัน

 

. ได้มา และ เสียไป - กูไม่เคยเสียใจกับทุกการตัดสินใจเลยซักวินาทีเดียว

 

. ทริปเชียงใหม่ ฉลองวาเลนไทน์ และสงกรานต์ สนุกเหี้ยนๆ รักเชียงใหม่เพิ่มขึ้น 85 ล้านจุด

 

. 365 วัน รู้สึกเหมือน 365 ปี - มีอะไรเกิดขึ้นเยอะมาก จนทึ่งตัวเอง --- 2549 นี่ ดุเหี้ยๆ

 

. ระยะ conflict ระหว่าง อยากจะโง่ งั่ง เหมือนเด็กๆ กับ ภาวะที่สามารถเข้าใจอะไรได้ดี คิดอ่านเป็น "ผู้ใหญ่"

 

. มีความสุขที่สุด vs. ทุกข์มาก ถึงขั้นไม่อยากสุงสิงกับสิ่งมีชีวิตใด

 

. ความรัก ของกู ถ้ามีอยู่ --- มันสัมผัสได้ เพราะฉันแสดงออก

 

. ครอบครัวแฟต *กอดหมั่บๆ

 

. การไปต่างประเทศครั้งแรก ด้วยเงินทุกบาททุกสตางค์ที่หามาได้ ด้วยตัวเอง *กูก็รักมึง พูดจริง-พูดจริง :)

 

. กล้าพูดว่า "กูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น สมอายุ (18 ปี) กว่าหลายๆ คน"

 

. ขอบคุณทุกคนที่ใจดีกะฉันมาตลอด และ "ขอบใจ" อีกหลายๆ คนที่สอนให้กูรู้ว่า โลกแม่งโหดร้าย พื้นฐานจิตใจมนุษย์มันเห็นแก่ตัว ชั่วช้า ตำบอน

 

ขอบคุณไอเมมากๆ กูไม่รู้ว่าตกลงมึงนิสัยดี หรือไม่ดี แต่มึงเสือกชีวิตกูด้วยความใส่ใจ (ในแบบที่กูรับรู้ไม่ได้ว่าเฟค 55555+) มึงอาจจะยังไม่เข้าใจตัวกูนัก แต่ก็ดูมึงเชื่อมั่นในตัวกูพอสมควร ขอบใจกับทุกๆ เรื่องที่ผ่านมา หวังว่า 1 ปีที่ได้เสียกันนี่ จะมีประโยชน์กับมึงบ้าง --- แม่งมีประโยชน์กับกูพอสมควร (แต่เป็นเพราะรู้จักกับมึง กูเลยได้สัมผัสจุดต่ำสุดในชีวิตกูรึเปล่า...?? *แง่ง!)

 

นอกนั้นก็ ถ้าเคยเข้ามาอ่าน หรือเคยได้พูดคุยกัน คงไม่ต้องบอกกันแล้วว่าแต่ละคนมีบทบาทสำคัญกับชีวิตฉันขนาดไหน ขอละไว้ในฐานะที่ข้าพเจ้าเข้าใจคนเดียว คอยรับผลบุญที่ส่งไปให้ในกระแสจิตละกัน

 

 

 

 

สำหรับปี 2550 - ถึงจะเริ่มต้นกันไม่ค่อยดี เพราะความบ้องตื้นของกลุ่มคนนิรนาม แต่ยังไง ขอให้ 364 วันที่เหลือ มีความสุขกันมากๆ มองเรื่องดี กันบ้าง อย่ามัวแต่จมอยู่กับเรื่องแย่ๆ ให้ความสำคัญกับครอบครัว กับคนที่รักเราตอนนี้ ก่อนที่จะเยียวยากันไม่ทัน ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า เดี๋ยวโดนระเบิดบึ้มไป นึกอยากจะไปโดบันจี้จัมพ์ ก็คงไม่ทันแล้ว สำหรับเรา ปีนี้ คงเหมือน การพยายามเล่นเกมเพื่อ up level ตัวเองขึ้นไปอีก เข้าสู่โลกความจริง (โอ้ววว ฟังดูเครียด) ต้องหางานทำแล้วก๊า~ *กระซิกๆ